สุดสะเทือนใจ วันแม่ที่ไร้ลูกหลาน ยายทองพูนวัย 90 ปี ใช้ชีวิตเดียวดายริมถนน




นครปฐม วันแม่ ที่ไร้ลูกหลาน  ยายทองพูน วัย 90 ปี ปักหลักใช้ชีวิตเดียวดายริมถนน นานหลายสิบปี  

        สะเทือนอารม คุณยายทองพูน อายุ 90 ปี อาศัยชายคาข้างทางนอนอยู่ริมถนนเพชรเกษมลำพัง รอวันหมดลม ทุกวันต้องใช้วิธีนั่งพยุงตัวด้วยความลำบากไปหาข้าว นมถั่วเหลืองเพื่อประทังชีวิต เหตุเพราะคู่ชีวิตเพิ่งเสียชีวิตไป 2 ปีก่อนและไม่มีทายาท วันนี้จึงไร้ลูกหลานมากราบเหมือนแม่ ในวันแม่เหมือนแม่ทั่วไป ยังดีอยู่บ้างที่มีเพื่อนบ้านที่คอยหาข้าววัด มาให้กิน มีเจ้าหน้าที่มาเวียนมาดูแล และพนักงานร้านสะดวกซื้อที่คอยช่วยกันประคองลมหายในทุก ๆวัน

       เรื่องราวของคุณยายทองพูน เอี๊ยวถาวร ในวัย 90 ปี ที่อาศัยอยู่ในเพลิงข้างถนนเพชรเกษม เลขที่ 14 ตำบลห้วยจระเข้ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม ซึ่งคนในแวกเพลิงพักข้างทางจะรู้กันว่านี่คือ หญิงชราที่มีอายุมากไม่มีลูกหลานและไร้ยาทมาดูแล ซึ่งภาพที่คุ้นตาของผู้คนบริเวณนี้คือ หญิงชราที่ใบหน้าเหยี่ยวย่น ลุกเดินไม่ได้เป็นปกติ จะอาศัยวิธีการนั่งกับพื้น แล้วใช้มือ 2 ข้างยันกับพื้นแล้วค่อยกระเถิบตัว ที่ละนิดเพื่อออกไปจากเพลิงพักข้างทางเพื่อไปยังร้านสะดวกซื้อ โดยปลายทางคือการไปซื้อนม ข้าว และเครื่องดื่มชูกำลัง จนทำให้คนที่ผ่านไปมาหลายคนต้องนิ่งและหยุดลงไปช่วยเหลือออกค่าอาหารให้บ่อยครั้ง แต่หากวันใดไม่เจอคนใจบุญก็จะเป็นหน้าที่ของพนักงานร้านสะดวกซื้อที่จะช่วยกันแชร์ค่าใช้จ่ายให้ในบางวัน ซึ่งหลายครั้งร่างกายของคุณยายทองพูน ก็ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งเพราะไม่มีห้องน้ำสำหรับอาบน้ำเธอจึงอาศัยเช็ดตัวและขับถ่ายในพื้นที่เพลิงพักนั่นเอง

 

 


      ซึ่งจากการสอบถามชีวิตประจำวันของคนแรกแวกนั้น บอกว่า คุณยายทองพูน นั้นมีอายุมากแล้ว ซึ่งที่เห็นคือจะมีนอนอาศัยอยู่ในบ้านริมถนนข้างทางซึ่งทรุดโทรมผุพังจนแทบจะพังถล่มลงมาและรกไปด้วยต้นไม้หลายๆชนิด โดยเมื่อไม่นานได้มีคนใจบุญจากกรุงเทพ ได้อาสานำเศษไม่และสังกะสีมามุงให้เป็นเพลิงพักอาศัย ข้างในมีเพียงเตียงนอน ให้พอประทังชีวิตกันแดดกันฝนไปได้ มีเพียงคุณใจบุญที่มีบ้านติดกันต่อก็อกน้ำมาให้ใช้สำหรับอุปโภค แต่ไม่มีไฟฟ้าใช้

        ภายในเพลิงที่พัก มีเพียงเตียงเก่าๆ เสื้อผ้าบางตัวที่ได้รับบริจาคมากองอยู่ข้างตัว โดยมีเศษขยะเป็นกล่องข้าว กล่องนม ขวดเครื่องดื่มชูกำลัง ที่จะมีคนมาช่วยเก็บบางครั้ง เวลาส่วนใหญ่ของคุณยายทองพูน คือการนอนอยู่บนเตียงเงียบๆ และมีเสียงรถที่ผ่านไปมาตลอดทั้งวันและคืน ที่ริมถนนเพชรเกษม เป็นเพื่อนกล่อมสำหรับนอนพักผ่อน บางวันที่ร่างกายแข็งแรงก็จะออกไปที่ร้านสะดวกซื้อ วันละ 2-3 รอบ แต่ละรอบแม้จะมีระยะประมาณ 50-60 เมตร แต่คุณยายจะต้องใช้เวลาไปกลับนานนับชั่วโมงในแต่ละครั้ง ซึ่งวันนี้ด้วยความชราทำให้มีการหลงๆลืมๆ บางวันก็จำไม่ได้ว่าได้กินข้าวแล้วหรือยัง บางวันก็ลืมทำให้ดื่มเครื่องดื่มชูกำลังไปวันละ 3 ขวด ก็มี

     คุณยายทองพูน บอกว่า วันนี้เหนื่อยและเบื่อ รอวันที่จะหมดลมหายใจ เพราะชีวิตไม่เหลืออะไร สามีก็เพิ่งสียชีวิตไปเมื่อประมาณ 2 ปี ก่อน ทำให้ไม่มีใครมาคอยเป็นเพื่อนกันในยามแก่เฒ่า ช่วงนี้ก็จะป่วยเป็นไข้หวัดปวดตัวบ่อยครั้ง บางวันก็ลุกไม่ขึ้น ต้องนอนอยู่แต่บนเตียงเท่านั้น เคยมีหลายครั้งที่คิดจะทำร้ายตัวเองเพื่อจะได้จบกับทุกอย่าง แต่ทุกครั้งที่จะลงมือก็มีเสียงดังอยู่ในหัวว่า อย่าทำ จนสุดท้ายก็ตัดสินใจหยุดที่จะลงมือ และรอว่าเมื่อไหร่จะหมดลมลงไปตามสังขารของตัวเอง

 

 


ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน