ฮาริส เด็กชายจากปัตตานี (บทความ)




ความแปลกต่างของการอยู่ร่วม อำนาจรัฐ การเมือง และศาสนาความเข้าใจไฟใต้สู่สังคมประเทศ

 

25 ตุลาคม 2505 พายุโซนร้อนแฮเรียดเข้าถล่มแหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง มันกวาดทุกสิ่งทุกอย่างไปชั่วพริบตา ทั้งชีวิตผู้คนเกือบพัน สูญหายอีกว่าร้อย บ้านเรือนที่ชาวบ้านราว 4,000 คนอาศัยอยู่ เหลือเพียง 5 หลัง ที่รอดจากคลื่นยักษ์สูงกว่า 3 เมตร ผู้คนส่วนหนึ่งจึงละถิ่นฐานจากนครศรีธรรมราชเดินทางมุ่งลงสู่จังหวัดชายแดน ทั้งยะลา นราธิวาส และปัตตานี

 

ฮาริส เด็กชายชาวทะเลปากพนัง เติบโตขึ้นท่ามกลางผู้คนอันมีวัฒนธรรมประเพณีที่แตกต่างบ้าน วัด โรงเรียน สุเหร่า งานบุญสารทเดือนสิบของคนนครศรีธรรมราชซึ่งได้รับอิทธิพลความเชื่อมาจากศาสนาพราหมณ์ แนบสนิทกับความงดงามของฮารีรายอ เทศกาลรื่นเริงบริจาคทานในศาสนาอิสลาม

 

บุญของคนพุทธ ทานของคนมุสลิม บุญและทานนั้นไม่อาจปฏิเสธได้ว่าคือคำสอนของศาสนาที่แม้จะต่างกัน แต่กลับมีมุ่งหมายเดียวกัน นั่นคือการมุ่งหวังที่จะขัดเกลาจิตใจผู้คนให้ทำความดี ให้เป็นคนดีร่วมกันสร้างสิ่งดีๆ ในการอยู่ร่วม

 

อย่างไรก็ตาม ชั่วระยะเวลาไม่นาน ความแตกต่างที่งดงามกลับกลายเป็นความแปลกแยกที่โหดร้าย เมื่อมีมือหนึ่งยื่นเข้าไป นั่นคือมือของความหวังดีที่ปราศจากความเข้าใจ เป็นการเข้าไปของคนภาครัฐจากฝ่ายปกครอง และเจ้าหน้าที่ ซึ่งส่วนหนึ่งคือบุตรหลานของพวกเขาเอง แต่ละฝ่ายไม่ใช่ศัตรูคู่อาฆาต แต่คล้ายเป็นตัวแทนของคู่สงคราม

 

ฮาริส เด็กชายที่เปรียบเสมือนปลาสองน้ำ รับรู้เหตุการณ์ต่างๆ รอบตัว เรื่องราวความสูญเสียรายวัน ความไม่ยุติธรรมบางอย่างจากภาครัฐผู้มีอำนาจ การบิดเบือนคำสอนของศาสดาจากผู้ประสงค์ร้ายต่อเด็กหนุ่มจากรุ่นสู่รุ่น สิ่งต่างๆ เหล่านี้คือปัจจัยของเชื้อไฟที่คงยากที่จะดับ ทั้งสิ่งแปลกปลอมแทรกซ้อนทางการเมืองที่ดำเนินอยู่บนความขัดแย้งกว่าทศวรรษ

 

อย่างไรก็ดี ในพื้นที่นี้คงไม่ใช่เพียงเฉพาะเหตุการณ์ในจังหวัดชายแดน แต่ยังมีเรื่องราวต่างๆ จากคาบสมุทรภาคใต้ ที่จะนำมาบอกกล่าวเล่าขาน ซึ่งจะครอบคลุมไปยังบริบทของสังคมประเทศนี้ด้วย เพราะนี่คือสิ่งจำเป็นที่ต้องร่วมรับรู้ ด้วยพันธกิจจากเสียงเล็กๆ ของ ฮาริส เด็กชายจากปัตตานี

 

ขุนพนม

 



เรียบเรียงโดย : เอกพันธ์ แป้นไทย

ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน